SMRT KAO CELINA U IGRI

SMRT KAO CELINA U IGRI

Kad pokrenete istinu u imenu, ili kad se dogodi rascep u osnovi, ili u imenu, aktivirate istinu koja aktivno deluje na starenje. A to je igra starenje koja nije smrt, ali pripada smrti. Sve je to delovanje celine smrti u igri za opstanak. Sve smrti, ili sve igre smrti, a u ljudima su to starenje, ostarenje, ili zastoj u ishrani ćelija, i rast ubijanja u igri sebe, što se dogodi ljudima suštine, ili ljudima stanja, i ljudima suštine koja igra za opstanak igre, a ne opstanak igre života, ili životne igre, ili suštine o postojanju. A kad se dogodi igra uma, ili igra imena, ili igra suštine, što je naše subatomsko u nematerijalnom, nastaje proces igre, ili proces suštine, ili proces stvarnosti, što je celina submaterijalnog dela, i celina igre sa imenom, što je subatomska stvarnost koja igra za obuzdavanje starenje, i ostarenja, ili obuzdavanje igre koja ubija. Sve je ovo ozdravljenje igre, ili ozdravljenje igre istine, ili ozdravljenja zdravlja sa imenom, ili zdravlja sa igrom koja igra suština koja zna, ili veruje, a to je suština uma, ili suština stvarnosti koja igra.

Posebnost u igri celine koja jeste stanje ali ne razvoja, ili rasta, ili uzdizanja, moguća je posebnost istine, ili posebnost koja igra, i sve je to igra, i sve je to stvarnost, i sve je igra igre sa imenom, ili igra istine sa umom, što je celina posebnosti koja razvija suštine, ili izaziva gubitak igre. I sve je to igra, a ona ne postoji, jer je u osnovi, a ne u celinama tela, ili celinama organa u telu. I sve se to razvija kao celina istine, i celina koja može da bude zaborav igre, ili zaborav stvarnosti, a to je ostarenje, ili celina nestajanja, ili celina igre koja može da pokrene smrt. U igri smrti, a to je u ljudima, istina koja to nije jer gubi stanja, gubi igru, gubi stvarnost, a to je gašenje, ili gašenja igre života, i životne snage, ili životne igre. Sve su stanja u ljudima, ali i stvarnost koja igra, koja igra za opstanak, ili za nestajanje, ukoliko igramo kao igra, ili kao suština, ili kao opasnost od igre koja zna, a to su ljudi istine ili ljudi suštine, ili ljudi stvarnosti koji su opasnost igri, ili opasnost opstanka. Sve je ovo celina koja nas razvija, ili onesposobljava, ili ubija igrom koja nije, a to igra smrti koju nosimo sa sobom, i koja nije samo starenje, već ostarenje, ili gubitak ćelija zbog nedostatka igre, ili ishrane, i sve je to nestajanja kao posebnost koja ubija, ili posebnost koja igra za nestanje u osnovi, ili u igri, ili u nestajanju stanja igre, ili stanja posebnosti koja razvija, ili obezbeđuje opstanak. I sve to igra u ljudima igre, ili ljudima suštine, ili ljudima stanja koja znaju da veruju, a verovanje kao suština igre, ili kao suština stanja, može da doprinese razvoju posebnosti koje su u igri, koja obezbeđuje ozdravljenje, ili produženje igre, ili razvoj zdravlja, ili razvoj stanja koja obezbeđuju osnovu koja igra ka stvaranja igre koja nas pokreće u suštini, ili u suštini igre, a to je celina koja se formira kao opstanak.