KOSOVO I METOHIJA

KOSOVO I METOHIJA

ISTINA KOJA IGRA

Razvojna celina Kosova i Metohije, je 0 (nula), ili 0 1 (nula jedan), a to je minimum za opstanak na toj teritoriji, jer je normalna razvojna celina za život ljudi 0 1 do 8 (nula jedan do osam), što je prirodni sklad, i prirodna ravnoteža u razvoju bioenergije, ili životne energije. Zato je sukob među ljudima na Kosovu i Metohije stalan, posebno među narodina, ili ljudima druge vere. I zato je sukob između srba, šiptara, i albanaca dugotrajan. I nije ga moguće rešiti, bez promene razvojne celine, ili promene posebnosti koje igraju na tom prostoru, a to sklad igre u imenu, ili u nalovu Kosova i Metohije, jer to ime izaziva nesklad suštine u ljudima koji tamo žive. A kad se razvojna celina pokrene prema igri, ili prema istini, nastaje problem igre, ili problem prilagođenosti ljudi na tom prostoru, jer su izloženi promena u igri, istini, ili suštinama u sebi, a to je u njima nesklad stvarnosti, ili nesklad istine sa istinom u igri, ili dimenzijama u osnovi, ili u igri stanja. I sve je to stvarnost koja se manifestuje kao nesklad uma sa imenom, ili nesklad uma sa stvarnostima, što je mogućnost razvoja bolesti, stradanja, nestajanja, ili ubijanja. Ta promena je moguća igrom, ili istinom, ili dimenzijama suštine, i dimenzijama koje igraju, sve do igre uma, ili do igre stanja, što je moguže obrazovanjem, ili kulturnim pomeranjem u igri, ili oplemenjivanjem suština, ili igara sa imenom, što je proces koji je prirodan, i može se pokrenuti igrom uma, ili shvatanjem, ili „oblačanjem suštine“, a to je oblačenje nije umetničko, već suštinsko, a postiže se imenom, ili igrom, ili imenom u osnovi. To je stvarnost igra, ili istina, ili suština koja se dogodi, jer je to prirodnost koja veruje stanju, a to jedimenziija koja razvija bioennergiju, kao životnu potrebu. I sve je to proces igre, ili proces promena koja se manifestuje suštinama, ili dimenzijom koja veruje, a deo njih je u ljudima. A sve se to postiže samo igrom, ili igrom uma, ili igrom stanja, a pokreće se imenom, ili u skladu sa verovanjem i poimanjem kome pripada. Jer svi ljudi na prostoru Kosova i Metohije, pripadaju igri stradanja, ili nestajanja, što je opredeljeno pripadnošću svom narodu, ili po opredeljenju ko su.

Takva stvarnost na Kosovu i Metohiji, nije igra uma, već igra prirodnih odnosa u tim ljudima, a to je nesklad stvarnosti, i nesklad suštine, ili nesklad uma sa imenom, ili sa istinom. To je osnov posebnosti, ili stvarnosti koja igra u njima, ili u posebnostima suštine koja igra za nestajanje. Što pomera granice tolerancije medju narodima narodima, jer je to prostor igre, ili prostor gde žive ljudi, zatrovan sukobima, ili netrpeljivošću koja ih razvija u nestvarnost, ili nepripadajući sklad imena, ili stanja, ili istine, a to su promenljive dimenzije koja igaju kao stradanje, ili uništavanje, ili pokreću sukob, mržnju, i netrpeljivost. A kad se razvije posebnost, ili razvojna celina, kao stanje, ili kao sklad igre, ili posebnost osnove, nastaje, sklad igre sa skladom imena u suprotnosti u igri stanja, ili u suprotnosti sa igrom stanja, ili igre stvarnosti, što je među narodima, nesklad sklada, ili nesklad stvarnosti, ili mržnja sa imenom, a to je sklad ubijanja, ili stalnih sukoba, pa i ratnih. I sve je ovo stvarnost karakteristična za ona područja gde žive ljudi koji pripadaju različitim narodima, i stanje igre koje se razvijaju kao nesklad sklada, ili kao nesklad stvarnosti, što je mržnja u igri, mržnja u osnovi, mržnja u istini, i sve to ubija ljude. I sve je to samo stvarnost koja igra, i razvija nestajanje, ili stradanje. A to je nesklad stvarnosti sa imenom, sa igrom, sa istinom, ili sa prirodnostima.

Posebnosti Šiptara i Albanaca su tradicija koja ih sputava, i ograničava rast i razvoj, jer je formula tradicije sa tri minusa, i nosi nestabilnu formulu, a rast i razvoj u ljudima je formula igre, ili formula stvarnosti koja igra za budućnost, a to je jeste, ili plus, plus i igra. Što znači da je u suprotnosti tracijom, i uvek gubi igru, ili je tradicija poništava. To su formule stvarnosti, ili celina u ljudima, i formula tradicime, taj raskorak u formulama, između tradicije, rasta, i razvoja, i stanja stvarnosti, ili budućnosti je zastrašujući, a ljudi ga nisu svesni. Jer tradicija je tihi ubijca, ili ubica igre, ili ubica suštine, ili igre, ili rasta, i razvoja, a posebno osnove, na kojoj se razvijamo, što je nedostatak kod onih ljudi koji žive na teritoriji bez razvojne celine. A kad se dogodi, da razvojna celina obezbedi normalne uslove života, smanjuje se sukob medju ljudima, i među narodima, a u isto vreme otvara mogućnost za uspeh u obrazovanju, kao celini koja menja stvarnost To se na Kosovu i Metohiji, menja, s tim da većina onih ljudi koji prihvate obrazovanje kao uspon, i rast sebe, napuštaju Kosovo i Metohiju, i razvijaju sebe kao stanje, ili kao stvarnost koja se oslobađa tradici. Obeležja naroda kod Srba je stvarnost, ili celina igre, sa imenom, što kod Šiptara i Albanaca ne postoji, to će još dugo negativno delovati na njive odnose, i pokretaće sukob igre, ili sukob stvarnosti, što nije ratno stanje, već netrpeljivost, a ona se razvija kao osnova koja ubija igru, ili ubija suštine, što na ljude katastrofalno delu. A kad se razvije sklad igre, ili sklad istine, a to je promena igre u imenu, ili u igri stvarnosti, nastaje vreme igre sa imenom, ili vreme sa istinom, tada nastaje sklad uma, ili sklad igre, ili sklad suštine, i tek tada se može očekivati smirivanje tenzija, i razvojni odnos između Srba, Šoštara, i Albanaca. To je sklad imena, i sklad igre, ili sklad osnove, koji je delimično može menjati ekonomskim interesima, tih ljudi, ili naroda.