„SAGOREVANJE ELEKTRICITETA“
Elektricitet u osnovi sebe je osnov igre, osnov istine, i sistem suštine sa igrom koja ubija, jer je to gubitak osnove, i gubitak postojanja, ili gubitak istine u osnovi, ili suštine u igri, i sve je to nestajanje, i sve je to istina koja se događa. Sav elektricitet koji se proizvede na planeti je gubitak istine u postojanju, i gubitak istine koja govori a to su osnove imena, i igre stvarnosti. A sve to su mozgovi igre, ili sistem igre koji je jedinstven. I sve je to stvarnost, i sve je to osnov postojanja, ili osnov opstanka i očuvanje svih oblika života. Pa govorimo o razvoju sebe, ili o razvoju suštine, ili razvoju stanja, ili istine, i shvatimo da je proizvodnja elektriciteta koji smatramo najznačajnim pronalaskom i pokretačem napretka na planeti , ustvari pokretač ubijanja sistema. Sistem je stvarnost koji deluje u okviru postojanja, ili u okviru posebnosti prirode, ili dela istine koja se može nazvati nebo, i igre u njima, što je postojanje stvarnosti, i celina koja se događa. I sve je to deo onoga što svemir jeste.
Elektricitet je posebnost igre, ili istine, ili stvarnosti, sa imenom, ili sa stanjem, što je posebnost igre i stvarnosti, i celina koja pokreće, s tim da je to pokretanje igre, i pokretanje osnove, i celine koja igra za budućnost, a to je deo sistema kome pripadamo. I sve je to nestajanje osnove, i nestajanje stanja koja nas razvijaju, i koja nas okrepljuju, ili razvijaju u osnovi, ili razvijaju u stvarnosti sebe, a to je um, ili igre koje znaju, i veruju. I sve je to stradanje koje se teško može izbeći, jer elektricitet je na planeti nezamenjiv u razvoju, jer je to pokretač proizvodnje. Ovo je opšta konstatacija koja je istina, i forma igre, ili forma koja nas uništava, jer nestanak osnove sistema je katastrofa za opstanak života na planeti, i katastrofa za opstanak sistema kome pripadamo, jer gubitak osnove sistema je nezamisliv, i ne treba verovati da će biti dozvoljen. Prihvatiti sebe, ili nas ljudi, i istine koja jesmo, ili istine koja igra za rast, i razvoj, je u osnovi sebe, ili u osnovi istine sistema, a to je sklad igre, ili sklad stvarnosti koja se stalno narušava proizvodnjom elektriciteta, i njegovom „potrošnjom“. Na taj način mi ubijamo sebe, ubijamo život, i igru suštine, i igru stvarnosti, i igru suštine koja govori, ili stanja koja su u osnovi sistema, ili su deo postojanja, ili su deo osnove koja govori, a to su mozgovi igre, ili mozgovi suštine sa imenom, i sve je to uništavanje, jer elektricitet igra ulogu pokretača na planeti, i razarača igre u sistemu, ili razarač i ubijanje postojanja. Sve je to istina koja igra, i istina koja se dogodila.
Rešenja su složena, brojna, i teško ostvariva, s tim da verujemo da će sistem, i istine u njemu, ili suštine u igri, i um u osnovi sebe, ili u osnovi postojanja menjati igru, i menjati stvarnost, i menjati igru suštine, ili menjati stanja koja govore, i sve to igrati sa imenom, ili sa suštinama, ili sa stvarnostima koja igraju, što je mogućnost, a ne rešenje, a rešenja tražimo razvojem ideje koja igra i razvojem formula opstanka. Sva rešenja za opstanak, su razvojna, i mogu se nazvati igrom sebe, ili igrom suštine, ili igrom stanja, s tim da shvatimo da smo pokretači promena.